Lifestyle

Land Rover Experience

1024 keer gelezen

Een aantal weken terug zat ik aan de eettafel achter mijn laptop mijn mailbox op te schonen. Ik was driftig berichten aan het aanvinken om ze in één ruk te kunnen verwijderen uit mijn inbox. Opgeruimd staat netjes dacht ik zo. Totdat er meteen weer een eentje in mijn balk kwam te staan. Nu alwéér een nieuwe mail? Grrrr. Ik opende mijn scherm en zag iets staan van Harpers Bazaar (HB) in de afzender- en onderwerpregels. Hm, what's this dacht ik toen. Toch maar even lezen in plaats van direct deleten.

In de mail werd bericht over een inspirerende dag die werd georganiseerd door HB waarbij LandRover aanwezig zou zijn. Mijn interesse was gewekt en ik beantwoorde de mail direct. Er ging wat tijd overheen en ik dacht dat de dag aan me voorbij zou gaan en was alweer druk bezig met andere zaken. Totdat ik een mail kreeg. Van HB. 'Het zal toch niet', dacht ik meteen. En ja hoor, ik was een van de gelukkigen en werd uitgenodigd om op een bepaalde datum aanwezig te zijn.

En het was dan zover. Ik arriveerde op een plek aan het water, waar de bootjes in het water dobberde en de nevel over het water sluierde. Een klein kampvuur was aangestoken ter verwelkoming van de gasten en na een kort maar warm welkom begon onze spreker haar verhaal te doen. Nancy van branded/u vertelde over haar werkzame leven, wat haar tegenslagen maar vooral wat haar successen zijn geweest. En wij werden geïnspireerd om hetzelfde te doen. Waarom waren we daar, wat was ons doel voor die dag en wat wilden we bereiken (aan het einde van deze dag, maar ook in de nabije toekomst)? Het was een uiteenlopend gezelschap, van een onlangs afgestudeerde diplomaat, tot een vrouwelijke schilder en bankmedewerker. Maar we hadden allemaal gemeen dat we ons bezig hielden met keuzes in onze carrière. Wel of niet voor mezelf beginnen? Wel of geen kinderen? Wel of niet mijn droom najagen? En, wat zijn mijn dromen nou eigenlijk?
Gedurende de ochtend spraken we hierover, bekeken filmpjes en brainstormden over onze kwaliteiten en mogelijkheden.

Hierna kregen we per duo's een auto en instructeur aangewezen waarna we in immense LandRovers mochten crossen in een prachtige bosrijke en vooral modderige omgeving. We moesten natuurlijk wel ervaren wat deze knappe reuzen allemaal in hun macht hadden. Na een paar uur in de LandRover Defender te hebben gereden gingen we terug en kregen een uitgebreide lunch voorgeschoteld alwaar we onder het genot van een kop soep en broodje de adrenaline in ons lijf tot rust konden laten komen. Na de lunch ging onze inspirerende spreekster verder met haar betoog. Ze was vastberaden om ons vrouwen te inspireren om meer te geloven in onszelf en hetgeen wij in de maatschappij kunnen betekenen en toevoegen. We kregen de opdracht om onze kwaliteiten, kernwaarden en dromen vast te leggen op een moodboard.
Geconcentreerd en vastberaden bladerde ik door tijdschriften om daar woorden en beelden te vinden die mijn kwaliteiten, kernwaarden en dromen weer zouden geven. Maar goed, wat waren ze dan eigenlijk? Waar was ik naar op zoek? Ik wilde geen dertien-in-een-dozijn moodboard creëren, leunde achterover en sloot mijn ogen. Wat kan ik? Tja, wat kan ik niet mompelde ik een beetje cynisch tegen mezelf. Hoppa, de eerste kwaliteit en ook kernwaarde was daar: aanpakken. One down, two to go :-).  En mijn dromen? Nou eentje ervan is om mijn dertigste verjaardag in NYC te vieren met mijn knappe wederhelft. Dat is ook een droom. In ieder geval de mijne. Check. Weer een stapje verder. En zo ging het maar door. Normaal vind ik het vermoeiend, maar deze dag bracht me verder op míjn pad en na een klein uur presenteerde iedereen haar moodboard met een korte toelichting. Ratelderatelderatel! Wat een hoop informatie zeg. Gaan we alweer rijden vroeg ik me af, het wordt hier warm. Of kwam dat door alle opwinding die dit nadenken teweeg bracht?
Het maakte ook niet uit, want ja hoor, we gingen weer crossen. Met mijn partner in crime waarmee ik in de ochtend ook had gereden, stapte ik een ander type Land Rover in. Weer naar dat prachtige modderbad waar we auto's konden 'wassen met de vloeistof der aarde'. We wisselenden een aantal keer van auto, reden een heuvel op en duwden het gaspedaal zo ver in dat we gelanceerd werden. We gingen helemaal los en vonden het geweldig. 

De ene juichende kreet na de andere ontschoot uit onze keeltjes totdat we een helling op moesten. We zagen de helling als een muur voor ons opdoemen en konden niet zien wat er bovenaan die helling was. De auto zou bijna verticaal omhoog rijden en daarvoor schraapten we onze keeltjes toch wel even. 'Gaan we dit echt doen?', piepte ik bijna. Mijn instructeur grinnikte en antwoordde 'Ja, je rijdt zo goed dus dit hoort erbij!' Nou daar was ik mooi klaar mee. Mijn stoere gedrag had me weer in een lekker parket gebracht. Maar goed, een van mijn kwaliteiten is aanpakken had ik bedacht, dus dit dan ook maar. Ik reed naar achter, schakelde en gaf een partij gas. Hoppa, we reden zo omhoog. Beetje gas bijgeven en goed vooruit blijven kijken (een les die mijn lieftallige wederhelft me nog steeds toespeelt wanneer we samen rijden en ik achter het stuur zit). En yes, we waren boven. Jahoeoe! Mijn hart maakte een sprongetje. 'Maar we zijn er nog niet', grinnikte iemand naast mij. Langzaam draaide ik mijn gezicht richting hem en mijn ogen gaven al aan wat mijn mond wilde vragen. 'Niet?'. 'Nee hoor, we moeten nog naar beneden' zei hij en wees een andere kant op. Echt? Nou vooruit dan maar, de wielen goed neer zetten en gas erop. Zo gezegd zo gedaan. Waah, ik voel me stoer zeg, dacht ik toen we hard naar beneden reden en ik onderaan flink moest bijsturen om net een paaltje niet te raken (klein detail :-). Door alle opwinding kon ik nog wel uren rijden en merkte ik niet hoeveel honger ik had. Pas toen we koers 'huiswaarts' zetten, hoorde ik het rammelen van mijn maag. Daar aangekomen stond een van de heren heerlijk te barbecuen. En onder het genot van een glas wijn en een heerlijk stuk vlees, vooruit drie stukjes vlees, meerdere salades en wat brood nam ik de dag nog even met mezelf door. Ik voelde me onoverwinnelijk en werd vandaag gedwongen om na te denken over hoe ik mezelf en mijn kwaliteiten als vrouw in kan en moet zetten, ik mocht een partij stoere auto's rijden en kreeg lekker te eten.
Een dag om niet te vergeten en waar ik nog regelmatig over na zal denken wanneer ik op mijn werk in een vergadering zit. Ik zal echt niet helemaal veranderen, maar bewustwording door middel van deze dag is al een stap in de juiste richting. En zo komen we er wel, stap voor stap.

Maar eerst ga ik op zoek naar tickets voor...(je raadt het vast al): NYC!
 

range rover evoque victoria beckham

Over auteur Lisette Gerbrands

website

Klik hier voor meer info over Lisette Gerbrands

Reageer op dit artikel